+
نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت 20:52 توسط مصطفی حسین پور
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت 13:5 توسط مصطفی حسین پور
|
امروز در این غروب تصمیم خود را گرفته ام من می روم. چندی قبل در تشیع جنازه ی شهیدی یکبار و فقط یکبار بویی از بهشت بوی دلنوازی که تا ان زمان در عمرم استشمام نکرده بودم حس کردم. من می روم با کوله باری از گناه ومعصیت به این امید طالب شهادت هستم که بعد از شهادت اقایمان بر سره بالینمان خواهد امد و گنهکارانی همچو من را شفاعت خواهد کرد خدایا از تو می خواهم در لحظه ای که شهادت برایم میرسد از تمامی دوستیها و عشق و محبتها جز دوستی و محبت به خودت ازادم سازی بار الها دلم چنان گرفته که گویی غمه دنیا همگی بر من وارد گشته دلم از این..........................
+
نوشته شده در یکشنبه نهم مهر 1385ساعت 18:14 توسط مصطفی حسین پور
|
نکته بسیار جالب وقابله توجه اینکه پیکر مطهر ایشان به جای اینکه به زادگاهش خرم اباد انتقال یابد به مشهد مقدس فرستاده شد و این نشانه ی اوج اخلاص و ارادت وی به امام رضا(ع) وهمچنین لطف وعنایت حضرت به ایشان بود به طوری که بعد از رسیدن جنازه به مشهد مقدس پیکر او را در حرم مطهر به طواف بردند وسپس دردانشگاه به عنوان اولین شهید دانشگاه به گرد او حلقه زدند پیکر مطهر وی فضای دانشگاه را معنوی نمود. که در این رابطه یکی از دانشجویان بیان کرده است (او باز امد وما با او نماز گزاردیم او امام جماعت شده بود او خوابیده نماز می خواند وبار دگر در بالای سر حضرت رضا(ع) از ولی نعمتش تشکر کرد).در یکی از نشریات دانشجویان مسلمان خارج از کشور مقاله ای در رابطه با وی به چاپ رسید که در ان این جمله ذکر شده بود =( او گفت من به درس۲ دانشگاه عمل می کنم دانشگاه علم و دانشگاه کربلا اما من همه چیز را به خاطر دانشگاه کربلا ترک می کنم تا به بلندترین نقطه ی علم و دانش نائل شوم)و یکی از اساتید دانشگاه نیز مقاله ای در وصف او نوشته است که به شرح زیر است( اینکه جای تو در کلاس دانشگاه خالی است ولی تو در کلاس فشرده تاریخی وخون سرخت معیار زندگی است.توبدانجا سفر کردی که نور عشق وحقیقت چشم را خیره می کند تو به وصال رسیدی وما توان دیدن خورشید را نداریم)..............
+
نوشته شده در یکشنبه نهم مهر 1385ساعت 18:5 توسط مصطفی حسین پور
|
با اعلام کنکور سراسری دانشگاه علوم اسلامی رضوی برای کسب معارف اسلامی ثبت نام کرد وبا قبول شدن در دانشگاه دوره تازه ای در زندگی او اغاز گردید همزمان با تحصیل در دانشگاه در حوزه علمیه نواب مشهد مقدس نیز طلب علم می نمود .با ایمان اسلامی ویقین روشنی که بر دل داشت نتوانست طاقت بیاورد و دو باره به سوی جبهه های حق علیه باطل روی اورد و در طول مدتی که در جبهه بسر برد از خود مدیریت و قدرت وشجاهتهای فراوانی نشان داد واین باعث شد که مسولیتهای خطیری را در دفاع مقدس تقبل کند که برخی از انها اشاره میشود : معاونت اطلاعات عملیات قرارگاه نجف محور۲ فرمانده گروهان شناسایی لشگرولیعصر(عج) عضو واحداطلاعات نظامی قرارگاه سلمان عضو واحد اطلاعات سپاه لرستان و ........ وی در عملیات والفجرهشت در حالی که به گفته ی دوستانش ۴۰ روز در استقبال از شهادت روزه بود به عنوان غواص خط شکن شرکت کرد و در حالی که در سیاهی شب از موجهای عظیم رودخانه وحشی اروند که در اثر جزرومد در شب به وجود می ایدگذشت توانست همراه با دیگر همرزمان خود خط مستحکم دشمن را ساحل فاو را بشکند وراه را برای عبور نیروهای پیاده هموار سازد وی در غروب۲۳بهمن۶۴در فاو هنگام وضو از ناحیه گلو مورد اصابت ترکش بمب شیمیای قرار گرفت ودر حال گفتن یا زهرا به شهادت رسید
+
نوشته شده در یکشنبه نهم مهر 1385ساعت 17:47 توسط مصطفی حسین پور
|
شهید علی عباس در مرداد ۱۳۴۵ در خرم اباد به دنیا امد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ی سعدی به پایان برد و این درست زمانی بود که شهید محراب ایت الله مدنی به خرم اباد تبعید شده بود اومرادش را یافته بود و همیشه در منزل ان شهید حضور می یافت و در جلسات وی شرکت می کرد ومکبر نماز ان حضرت و دست پرورده و شاگرد ان شهید بزرگوار بود. او مقطع راهنمایی را در حالی به پایان بردکه انقلاب به پیروزی رسیده ودر دوران دبیرستان با توجه به اینکه مسول انجمن اسلامی دبیرستان امام بود در اسلامی کردن جو دبیرستان تاثیر فراوانی داشت. وی علاوه بر مسولیت انجمن اسلامی دبیرستان و مسولیت اموزش عقیدتی بسیج سپاه خرم اباد به ورزش هم علاقه وافری داشت و در یک مسابقه سراسری توانسته بود مقام نایب قهرمانی دو ومیدانی کشور را به دست اوردهنوز در سال سوم دبیرستان درس می خواند که تکلیف ودین او را به جبهه های نبرد کشانید و در اولین ماموریت در تاریخ۳۰ بهمن۶۱ در خرمشهر مجروح گردید وبا اغاز عملیات خیبر مجددا به خط مقدم رفت و برای بار دوم در طلائیه مجروح گردید که مجروح بودن ایشان را هم دانشگاهیایش تا بعد از شهادتش نمی دانستند و این نشانه ی اوج اخلاص وی بود وبا توجه به اینکه در هر ۲ بارمجروحیت از ناحیه پا مورد اصابت ترکش قرار گرفت نتوانست ورزش قهرمانی را ادامه دهد
+
نوشته شده در یکشنبه نهم مهر 1385ساعت 16:39 توسط مصطفی حسین پور
|
+
نوشته شده در یکشنبه نهم مهر 1385ساعت 16:9 توسط مصطفی حسین پور
|
+
نوشته شده در پنجشنبه ششم مهر 1385ساعت 15:58 توسط مصطفی حسین پور
|
+
نوشته شده در پنجشنبه ششم مهر 1385ساعت 15:49 توسط مصطفی حسین پور
|
+
نوشته شده در پنجشنبه ششم مهر 1385ساعت 15:20 توسط مصطفی حسین پور
|
